Algebra
Działania na zbiorach
Rozdział 2.2
Zbiór, suma, część wspólna, różnica, dopełnienie, podzbiory i moc zbioru – z przykładami i zadaniami.
2.2. Działania na zbiorach
Algebra zbiorów w praktyce wiąże się z analizą układów warunków decydujących o przynależności elementów do zbiorów. Jest to istotne dla zachowania precyzji podczas poszukiwań rozwiązań problemów nie tylko matematycznych, ale także klasyfikacyjnych albo konstrukcyjnych.
Zbiór. Pojęcie zbioru w rozumieniu z początków XX wieku sformułowano przy założeniu, że zbiór jest kolekcją rozróżnialnych i dobrze określonych elementów. Rozróżnialność powoduje, że dany element albo należy do zbioru, albo do niego nie należy, nie może natomiast należeć więcej niż raz.
Obecne rozumienie zbiorów w matematyce i filozofii wymaga dużo większej precyzji. Jednak w praktycznych zastosowaniach wystarcza podejście intuicyjne.
Suma zbiorów. Suma dwóch zbiorów tworzy zbiór złożony z wszystkich elementów należących do któregokolwiek z rozważanych zbiorów. Dla danych zbiorów A, B ich sumę oznaczamy przez A ∪ B.
Część wspólna zbiorów. Część wspólna (iloczyn, przekrój) dwóch zbiorów tworzy zbiór złożony z wszystkich elementów należących jednocześnie do obydwu rozważanych zbiorów. Dla danych zbiorów A, B ich część wspólną oznaczamy przez A ∩ B.
Różnica zbiorów. Różnicę dwóch zbiorów tworzy zbiór złożony z wszystkich elementów pierwszego zbioru, nienależących do drugiego zbioru. Dla danych zbiorów A, B ich różnicę oznaczamy przez A ∖ B.
Dopełnienie zbioru. Dopełnienie zbioru naiwnie opisuje kolekcję wszystkich elementów nie należących do rozważanego zbioru. Tak szeroka definicja nie jest jednak poprawna filozoficznie. Dlatego przyjmuje się, że dopełnienie jest to różnica ustalonego zbioru zwanego uniwersum (Ω) i rozważanego zbioru. Jest sens mówić o dopełnieniu, jeśli z kontekstu problemu potrafimy ustalić, czym jest uniwersum (np. że jest to zbiór wszystkich punktów płaszczyzny, albo zbiór wszystkich teoretycznie możliwych ofert w przetargu). Wtedy dopełnienie jest określone jako A′ = { x ∈ Ω : x ∉ A } = Ω ∖ A.
Podzbiory i nadzbiory. Podzbiorem danego zbioru A jest każdy zbiór, którego elementy są również elementami zbioru A. Zdanie „B jest podzbiorem A” zapisujemy symbolicznie B ⊂ A.
Nadzbiorem danego zbioru A jest każdy zbiór, do którego należą wszystkie elementy zbioru A, a oprócz tego być może także jakieś inne elementy. Zdanie „B jest nadzbiorem A” zapisujemy symbolicznie A ⊂ B.
„B jest podzbiorem A” znaczy to samo, co „A jest nadzbiorem B”.
Moc (liczba elementów) zbioru. Dla zbiorów skończonych, moc zbioru to po prostu liczba jego elementów. Moc zbioru jest więc w tym przypadku liczbą naturalną. Nie jest do tego potrzebne, by elementy zbioru były liczbami.
W przypadku zbiorów nieskończonych moc zbioru jest tzw. liczbą kardynalną. Przy analizie problemów mających znaczenie praktyczne, wystarcza znajomość dwóch mocy „nieskończonych”: ω (tyle, ile jest liczb naturalnych) oraz c (tyle, ile jest liczb rzeczywistych na osi liczbowej).
Moc zbioru X (o ile nie prowadzi to do nieporozumień) oznaczamy symbolem |X|.
Przykłady rozwiązanych zadań
Przykład 2.8
Zbiór o mocy 0.
- 01Jedynym zbiorem o mocy 0 jest zbiór pusty, oznaczany jako { } = ∅.
Przykład 2.9
Zbiory o mocy 3.
- 01Każdy ze zbiorów: { √3, √5, 1/7 }, { 1, 1, 1, 2, 2, 4 }, { k mod 3 : k ∈ N } (zbiór wszystkich reszt z dzielenia liczb naturalnych przez 3) ma moc 3.
Zadania
1. Zadanie 2.6 (1). Wyznacz zbiór A i zaznacz jego położenie na osi liczbowej.
Wskazówka: Odległość liczb na osi liczbowej wyraża się przez wartość bezwzględną z ich różnicy.
2. Zadanie 2.6 (2). Wyznacz zbiór B i zaznacz jego położenie na osi liczbowej.
3. Zadanie 2.6 (3). Wyznacz część wspólną zbiorów A i B i zaznacz jej położenie na osi liczbowej.
4. Zadanie 2.6 (4). Wyznacz sumę zbiorów A i B i zaznacz jej położenie na osi liczbowej.
5. Zadanie 2.6 (5). Wyznacz liczby całkowite należące do części wspólnej zbiorów A i B.
6. Zadanie 2.7. Wyznacz część wspólną zbiorów: A – zbiór liczb całkowitych podzielnych przez 12; B – zbiór liczb całkowitych podzielnych przez 18.
7. Zadanie 2.8. Zbiór A składa się z 300 elementów. Zbiór B składa się z 1200 elementów. Oszacuj liczebność sumy (A ∪ B) oraz części wspólnej (A ∩ B) zbiorów A i B.
Wskazówka: Liczba elementów dowolnego zbioru skończonego jest liczbą naturalną. Liczba elementów zbioru zawierającego zbiór A (czyli jego nadzbioru) nie może być mniejsza od liczebności zbioru A. Liczba elementów zbioru zawierającego się w zbiorze A (czyli jego podzbioru) nie może być większa od liczebności zbioru A.
Odpowiedzi do zadań
- 1. Zadanie do samodzielnego opracowania.
- 01Odległość od x do 5 wyraża się przez |x − 5|. W zapisie symbolicznym:
- 02Rozwiązujemy nierówność |x − 5| > 2. Jest ona równoważna alternatywie nierówności x − 5 > 2 lub 5 − x > 2, które prowadzą do x > 7 lub x < 3.
- 03Do tego samego wniosku da się dojść rozważaniami geometrycznymi podczas analizy wykresu dwóch funkcji: f : x ↦ |x − 5| oraz g : x ↦ 2.
- 04Rozwiązanie zapisane w postaci zbioru: R ∖ [3, 7] albo inaczej (−∞, 3) ∪ (7, +∞). Żadna z tych form nie jest „lepsza” ani „gorsza” niż druga.
- 05Rysunek przedstawiający położenie wyznaczonych zbiorów znajduje się w ostatniej sekcji odpowiedzi.
- 2. Zadanie do samodzielnego opracowania.
- 01W zapisie symbolicznym:
- 02Rozwiązujemy nierówność (x − 1)² ⩽ 5. Uwaga. Funkcja · ↦ (·)² nie jest funkcją różnowartościową!
- 03Nierówność można zapisać równoważnie jako układ −√5 ⩽ x − 1 ⩽ √5 i dalej 1 − √5 ⩽ x ⩽ 1 + √5. Zbiorem rozwiązań jest przedział
- 04Rysunek przedstawiający położenie wyznaczonych zbiorów znajduje się w ostatniej sekcji odpowiedzi.
- 3. Zadanie do samodzielnego opracowania.
- 01Część wspólna to zbiór wszystkich elementów należących do obu zbiorów jednocześnie.
- 02Ponieważ 1 + √5 > 3, otrzymujemy:
- 03Rysunek przedstawiający położenie wyznaczonych zbiorów znajduje się w ostatniej sekcji odpowiedzi.
- 4. Zadanie do samodzielnego opracowania.
- 01Suma zbiorów to zbiór wszystkich elementów należących do przynajmniej jednego ze zbiorów.
- 02Ponieważ 1 − √5 < 3, zaś 1 + √5 > 3:
- 03Rysunek przedstawiający położenie wyznaczonych zbiorów znajduje się w ostatniej sekcji odpowiedzi.
- 5. Zadanie do samodzielnego opracowania.
- 01A ∩ B = [1 − √5, 3). Poszukujemy liczb całkowitych z spełniających nierówności 1 − √5 ⩽ z < 3. Wartość √5 leży między 2 a 3, wobec czego wartość 1 − √5 leży między −2 a −1. Dlatego nierówność spełniają liczby ze zbioru
- 02Na rysunku (oś liczbowa od −8 do 8) przedstawiono położenie wszystkich zbiorów wyznaczonych w tym zadaniu: zbiór A = (−∞, 3) ∪ (7, +∞); zbiór B = [1 − √5, 1 + √5]; część wspólna A ∩ B = [1 − √5, 3); suma A ∪ B = (−∞, 1 + √5] ∪ (7, +∞); zbiór A ∩ B ∩ Z = {−1, 0, 1, 2}.
- 6. Zadanie do samodzielnego opracowania.
- 01Każdy element części wspólnej zbiorów A i B należy do zbioru A i do zbioru B. Do zbioru A należą liczby całkowite podzielne przez 12. Liczby takie innymi słowy są całkowitymi krotnościami wartości 12. To znaczy z kolei, że istnieje pewna liczba całkowita k mówiąca, ile takich „dwunastek” trzeba wziąć.
- 02W zapisie symbolicznym:
- 03Podobnie,
- 04Weźmy teraz liczbę x ∈ A ∩ B. Wtedy istnieją takie krotności k, m ∈ Z, że x = 12·k = 18·m. Po rozłożeniu prawych stron na czynniki:
- 05Stąd wynika, że: krotność k jest podzielna przez 3, krotność m jest parzysta, skąd wnioskujemy, że x jest podzielna przez 2 · 2 · 3 · 3 = 36. Mamy gotową odpowiedź:
- 06Warto zauważyć, że 36 jest najmniejszą wspólną wielokrotnością liczb 12 i 18: 36 = 2 · 18 = 3 · 12, zaś współczynnikami są liczby 2 i 3, które pojawiły się w analizie wyżej.
- 07Interpretacja graficzna: liczby 2 i 3 są najmniejszymi krotnościami pozwalającymi wspólnie wymierzyć wielkościami 12 i 18 tę samą wielkość wynoszącą 36 – trzy odcinki o długości 12 albo dwa odcinki o długości 18 tworzą odcinek o długości 36.
- 7. Zadanie do samodzielnego opracowania.
- 011. Część wspólna A ∩ B jest zarówno podzbiorem zbioru A, jak podzbiorem zbioru B. Wynika stąd, że |A ∩ B| ⩽ |A| oraz |A ∩ B| ⩽ |B|. Wobec tego |A ∩ B| nie przekracza mniejszej spośród wartości |A|, |B|, czyli:
- 02przy czym równość zachodzi tylko w przypadku, gdy zbiór A (o mniejszej liczebności) jest podzbiorem zbioru B.
- 032. W przypadku sumy, oba zbiory: A, B są podzbiorami zbioru A ∪ B. Wynika stąd, że |A| ⩽ |A ∪ B| oraz |B| ⩽ |A ∪ B|. Wobec tego |A ∪ B| wynosi co najmniej tyle, ile większa spośród wartości |A|, |B|, czyli:
- 04przy czym równość zachodzi tylko w przypadku, gdy zbiór A (o mniejszej liczebności) jest podzbiorem zbioru B.
- 053. Elementami sumy zbiorów A, B są: te elementy zbioru A, które nie należą do zbioru B (czyli należą do różnicy A ∖ B); te elementy zbioru B, które nie należą do zbioru A (czyli należą do różnicy B ∖ A); elementy należące jednocześnie do zbiorów A i B (czyli należą do ich części wspólnej A ∩ B). Te trzy zbiory są parami rozłączne.
- 06Przy tym (A ∖ B) oraz A ∩ B sumują się do zbioru A; zbiory (B ∖ A) oraz A ∩ B sumują się do zbioru B. Wynika stąd, że
- 07W tym szacowaniu zliczane są dwukrotnie elementy części wspólnej A ∩ B. Gdybyśmy znali liczebność części wspólnej, to wynik dałoby się wyznaczyć jednoznacznie:
- 08Jednak w zadaniu wartość trzeciego składnika jest niedostępna. Równość w szacowaniu zachodzi tylko w przypadku |A ∩ B| = 0, to znaczy w przypadku, kiedy zbiory A, B są rozłączne.